Reactie op Brabants Dagblad artikel “De land­honger is groot” van 12 januari j.l.


28 januari 2008

We mogen geen landbouwgrond meer opofferen aan natuur, aldus vermogensbeheerder Robeco en de Esbeekse pastoor Van Mensvoort. Ook de LTO roept dit al langer. Zogenaamd gaat het hier om nobele doelen als de honger in de wereld bestrijden. Maar wat er niet boven tafel komt is het feit dat melkveehouders honger hebben naar land: niet om magen te vullen, maar om de eigen bankrekening te spekken.

Melkveehouders hebben meer land nodig om aan de strengere mestnormen te kunnen voldoen. Ze mogen bovendien na 2015 zoveel melk produceren als ze kunnen. En ook daar hebben ze veel grond voor nodig, om de mest kwijt te kunnen. Daarbij stuiten ze op grenzen. Want veel meer grond is er niet. Dan is het gemakkelijk te wijzen naar natuurorganisaties als schuldigen, die zogenaamd kostbare landbouwgrond ontfutselen aan de landbouw. Totale onzin. Natuur kreeg de kans op voor landbouw weinig geschikte grond, maar dat gegeven doet er nu niet toe, want ook op waardeloze grond kun je nog wel mest kwijt.

Bovendien worden met de Nederlandse landbouwproducten weinig buitenlandse mensenmagen gevuld. Wat hier wordt geteeld, gaat meestal rechtstreeks naar koeien- en varkensmagen. En nu we het er toch over hebben, op Nederlandse grond wordt helemaal niet zoveel plantaardig menselijk voedsel geproduceerd, ook dat is een mythe. Nederlands graan is door de aard van de grond en klimatologische omstandigheden niet zo geschikt voor menselijke voedselproductie. Suiker en aardappelen (vooral zetmeel-, frites- en pootaardappelen) vormen de grote bijdragen van de Nederlandse akkerbouw aan de menselijke voeding. En daar vallen de tekorten wel mee. De burgers worden dus weer eens om de tuin geleid.

Dat we grote behoefte hebben aan natuur om de ecologische balans te herstellen, daarover heeft men het niet. Dat door de melkoverschotten hier locale boeren elders in de wereld gedupeerd raken, omdat zij niet kunnen concurreren tegen onze melkpoeder die daar tegen dumpprijzen de locale markt verstoort en dat de melkveehouders hier op die wijze dus juist bijdragen aan honger elders in de wereld, daar horen we mensen als voorzitter Albert Jan Maat van de boerenbond LTO Nederland niet over. Begrijpelijk. Die denkt alleen aan het eigen belang van zijn achterban.

Maar van pastoor van Mensvoort uit Esbeek zou je toch wel mogen verwachten dat hij verder denkt dan het eigen belang van een groep ondernemers. Het leven op aarde wordt in gevaar gebracht door de wijze waarop wij natuur beschadigen en zodanig terugdringen dat er weinig meer van over is. Herstel van deze natuur is waar we op zouden moeten inzetten als we daadwerkelijk met het lot van de mensheid begaan zijn.

José de Zeeuw, boerendochter uit Waspik.