Verzoek aan de Varkens­fluis­teraar uit Best: “leg je oor eens te luisteren bij deze zeug …”


26 juli 2008

(Varkensfluisteraar uit Best haalt stress weg bij varkens zie in dit verband ook:
http://www.oppadinderegio.nl/op-pad-in-de-regio/noord-brabant/nieuws/varkensfluisteraar-uit-best-mateloos-populair/1976 )

Wat zou ze graag vrijelijk kunnen bewegen deze reusachtige zeug met veertien(!) biggen. Dit moederdier is eigenlijk te groot om in de standaardmaat van de bio-industrie te passen. Vastgeklemd tussen stalen stangen stond zij in de zichtstal in Gemert. Een groot varkensbedrijf met vrolijke uithangborden waar de burgers met eigen ogen kunnen zien hoe “goed” de dieren het hebben. “Varkens in zicht” is een project om de bio-industrie te promoten en te tonen dat het allemaal zo erg niet is. Men laat zien hoe varkens spelen, dik in het stro met een grote openslaande deuren waar frisse lucht binnenwaait.

De uitleg op bordjes bij alle compartimenten, van de kraamkamers tot het eindproduct: het afgemeste vleesvarken, zijn van een heldere logica. Hier wordt goed vlees geproduceerd.
Kinderen kunnen gratis kleurige krantjes meenemen met puzzels, knip- en plakopdrachten en allerlei informatie waarom vlees (al vanaf de oertijd) moet, ‘vlees doet je goed’.



Achter deze zichtstallen waren echter de lange gebouwen zonder ramen en zonder openslaande deuren te zien. Hier zal het eindproduct niet lekker in het stro rollebollen. De ventilatoren zoemden en er stond ook een grote veewagen te wachten op zijn lading biggen.

Een gewone doordeweekse dag waarop ik (Marianne, werkgroep Brabant) een vriendin inwijdde in het leed dat bio-industrie heet. Want vriendin Gerry was beduusd en ontdaan en zei op de terugweg: “Ik eet geen varkensvlees meer want zoals dat varken mij aankeek zal ik nooit vergeten”.

Dus ex-dierenarts en varkensfluisteraar Kees Scheepens uit Best: haal de stress uit deze zeug, want iedere keer als zij gaat liggen stoot zij met haar rug tegen haar omheining. Zij kan geen kant meer op en al liggend trapt zij hulpeloos met haar poten omdat de gulzige gretigheid van die veertien jonkies haar gewoon teveel is.



Haar biggen waren speels rond haar poten aan het krioelen.





Toch heeft dit niet tot mededogen kunnen lijden.